به نام خدا
با گذشت بیش از دو ماه از جنگ دوازده روزه و خسارات سنگین زیرساختی، جانی، روانی و مالی که بر مردم و ملت ایران وارد شد، انتظار میرود حاکمیت و مسئولان کشور با ارادهای جدیتر به یافتن راهحلهای مؤثر برای مسائل اساسی کشور بپردازند؛ از جمله:
1. مشکلات اقتصادی و معیشتی که علاوه بر فقر ساختاری، اعتماد عمومی را به شدت تضعیف کرده است.
2. شکاف عمیق میان دولت و ملت که به بحرانی خطرناک تبدیل شده است.
3. اختلافات در بدنه حاکمیت و قدرت که موجب بیبرنامگی و هرجومرج در تصمیمگیریها میشود.
4. تنشهای منطقهای و بینالمللی که سایهی جنگ و نابودی را بر کشور گسترده است.
با توجه به شعار «آشتی ملی» و لزوم همبستگی ملی، آیا زمان آن نرسیده است که برای جلب اعتماد عمومی و گشایش فضای جامعه، آزادی زندانیان سیاسی و رفع حصرهای غیرقانونی در دستور کار قرار گیرد تا مرهمی بر دل مردم نهاده شود و اندکی امید و نشاط به جامعه بازگردد؟
اما متأسفانه، به جای این اقدامات امیدبخش، شاهد تهدید، بازداشت، تحقیر و خشونت علیه زندانیان سیاسی هستیم؛ رفتاری که انسانی نیست و آینده کشور را نیز به مخاطره می اندازد.
در شرایط ویژه حاکم بر کشور و رویارویی نظام با دشمنان خارجی عقل سلیم و منافع ملی حکم می کرد که نظام زندانیان سیاسی و عقیدتی را آزاد و از آنها دلجویی کند وزمینه وحدت ملی در برابر تجاوز خارجی را فراهم کند .اما چنین نشد و رفتاری غير اخلاقى با زندانیان صورت گرفت.
از این رو، ما به مسئولان و حاکمیت هشدار میدهیم: پیش از آنکه دیر شود، با تصمیمات عقلانی و فوری، زندانیان سیاسی و عقیدتی را آزاد کنید و با اقدامات مؤثر، کشور و ملت عزیزمان را از خطر ویرانی و نابودی نجات دهيد.
جامعه زنان انقلاب اسلامى ايران
١٤٠٤/٥/٢٩
