بسم الله الرحمن الرحیم.
ولتکن منکم امه یدعون الی الخیر ویامرون بالمعروف وینهون عن المنکر واولئک هم المفلحون
و بایسته است، گروهی هم اندیش از شما باشند که پیوسته به خیر دعوت کنند و به کار شایسته و پسندیده، فراخوانند و از امور ناپسند، پرهیز دهند، و اینان رستگارانند. (آل عمران – ۱۰۴)
رویدادهای تاثر برانگیز و تاسف بار اخیر کشور، موجب جان باختن تعدادی از هموطنان پر تلاش و زحمتکش جامعه، و داغدار شدن خانواده های عزیزان از دست رفته گردید. ضمن آنکه صدمات اقتصادی قابل توجهی نیز، به اموال عمومی جامعه، وارد آورد. اولین صفوف معترضان قانونی و مدنی در این حوادث، اقشار حاشیه نشین شهرها بودند که بیشترین آسیب را از اجرای سیاست اعلام شده می دیدند، و مهم تر از آن، از مدتها قبل، در انتظار فرصتی برای بیان خواسته ها و مطالبات متراکم و فروخفته خویش بسر می بردند، و متاسفانه به سرعت با رخنه فرصت طلبانی (برنامه ریزی شده یا غیر برنامه ریزی شده) مواجه شدند. این وقایع، آنچنان اندوهبار و دردآور بود که هیچ مسلمان ایرانی و آزاده ای، نمی تواند آنرا نادیده انگاشته و به چرائی های شکل گیری آن نپردازد و نسبت به خطر خانمان سوز تکرار چنین وقایعی، برای آینده کشور و منافع و مصالح ملی، بی تفاوت بماند.
اصولا اعتراضات مدنی در همه جوامع، از سوی کسانی صورت می پذیرد که از تصمیماتی که مدیران جامعه می گیرند، دچار صدمه می شوند و همه نظام های حکمرانی شایسته در دنیای امروز، سعی می کنند با باز گذاشتن راه نقد و بیان مطالبات مدنی، مناسبات خود را با مردم، تنظیم نمایند. بقول مرحوم اعظم طالقانی، اگر از ابتدای پیروزی انقلاب، نقد های مشفقانه ناصحان را، حمل بر تضعیف نظام نمی نمودند، امروز دچار چنین آشفتگی هائی نبودیم. بنظر می رسد، آسیب شناسی نسبت به حوادث اخیر و تعیین سهم عوامل مختلف و علت یابی نارضایتی ها و مشکلات متراکم و انباشته و ریشه داری که غالبا ناشی از عملکردهای نظام حکمرانی کشور و اعمال محدودیت های غیر قانونی برای فعالیت های مدنی و نابسامانی اوضاع اقتصادی و حیف و میل های منابع ملی بوده و همواره می تواند به مثابه تهدیدی بالقوه تلقی شود، از اهم اموری است که نیازمند بررسی های مستقل کارشناسی است. از این رو، بسنده نمودن به فرو نشستن ناآرامی ها، با اتکاء به اقتدار نیروهای مسئول امنیت شهری، و صرف نسبت دادن نا آرامی ها به دشمنان خارجی و عوامل داخلی آنها، به عنوان علت اصلی بروز این واکنش ها و هیجانات، تنها موجب چشم فرو بستن بر ریشه های بحران ها و نابسامانی های موجود است.
جامعه زنان انقلاب اسلامی، بر این باور است که ۱- اعتراضات مدنی از سوی مردم، در هر زمینه ای، از حقوق مصرح در قانون اساسی است ۲ – هر نوع خشونتی از طرف هرکسی، به صورت برنامه ریزی شده و یا غیر برنامه ریزی شده، اعمال گردیده و منجر به صدمه رسانی به هریک از آحاد جامعه و تخریب اموال عمومی شود، تقبیح و محکوم می باشد. ۳ – بدیهی است، چنانچه کسانی هم، در حوادث اخیر، از خارج از مرزهای کشور، به آشوب آفرینی و خشونت ورزی اقدام کرده و نیز عوامل داخلی، که آنها نیز به صورت سازماندهی شده عمل نموده اند، محکوم می باشند ۴ – به موجب روایت رسول اکرم ( ص ) که فرمودند: کلکم راع و کلکم مسئول، جلوگیری از هرگونه خشونتی در هر حرکت مدنی، ضمن آنکه یک مسئولیت همگانی است، در عین حال، اصل مسئولیت آن، متوجه کسانی است که مدیریت امور یک جامعه را برعهده دارند.
همه ایرانیان، با هر نوع سلیقه و عقیده ای، و تحت هر شرایطی، مایل به مداخله نیروهای خارجی نبوده، همگی در صف واحد، مدافع تمامیت ارضی کشور و استقلال آن از نفوذ و دخالت بیگانگان هستند. اما حفظ این شرایط، در گرو وحدت ملی و موکول به مناسبات حسنه متقابل فیمابین مردم و نظام حکمرانی است و بدلیل برخورداری مسئولان نظام حکمرانی از اختیارات بیشتر، شروع هر نوع رفتار التیام بخش، می بایست از ناحیه آنان صورت پذیرد. یقینا مردم نجیب کشورمان، آماده گفتگو های مسالمت جویانه هستند و تنها راه نجات کشور از افتادن در ورطه منازعات داخلی و یا گرفتار آمدن در باتلاق مداخلات خارجی، و تقویت اعتماد ملی، شکل گیری گفتگوهای ملی فیمابین جامعه مدنی و مردم، و نظام حکمرانی است.
جامعه زنان انقلاب اسلامی، راه حل غلبه بر بحران های موجود را، توجه به اصول مصرح در قانون اساسی، اتخاذ سیاست گفتگوی ملی و الویت دادن به حل مسائل داخلی می داند.
جامعه زنان انقلاب اسلامی، با اظهار تاسف عمیق از جان باختن عده ای از هموطنان عزیزمان و با درود به روان پاکشان، ضمن اظهار همدردی با خانواده های آنان و همه ملت ایران، مراتب تسلیت خود را به مردم شریف و نجیب ایران و خانواده های داغدار ابراز داشته، و هرگونه توسل به خشونت و کشتار را، هم تا کنون و هم از این پس، تقبیح نموده، یادآور می شود، مسئولیت حفظ امنیت نسبت به هر نوع نفود برنامه ریزی شده خارجی یا عوامل داخلی منتسب به آنان، وپاسخگوئی به هر گونه خشونت و خونریزی را، متوجه نظام حکمرانی کشور می داند. همچنین پیشنهاد می نماید:
اولا: یک کمیته حقیقت یاب مستقل، برای بررسی حوادث اخیر تشکیل شده و گزارش شفاف آن، به صاحبان اصلی کشور، یعنی مردم، ارائه، و در اولین قدم نیز، از آسیب دیدگان حوادث اخیر، و خانواده های جان باختگان، دلجوئی به عمل آید.
ثانیا: هرچه سریعتر محل های مناسبی در شهرهای مختلف کشور برای ابراز اعتراضات مردمی و مدنی، تعیین گردد تا از بروز چنین حوادثی، جلوگیری به عمل آید.
آنچه بیان شد، از سر خیر خواهی و من باب، تذکر بود، و جز رضای خدا و رعایت حقوق مردم، و باور به تلاش برای اصلاح جامعه که توصیه قرآن کریم و تاکید سالار شهیدان است، مقصدی دیگر، منظور نبود.
و ما ارید ان اخالفکم الی ما انهیکم عنه ان ارید الا الاصلاح ما استطعت و ما توفیقی الا بالله علیه توکلت و الیه انیب
و بدانید مقصودم از آنچه شما را نهی میکنم، مخالفت با شما نباشد، جز اصلاح امر شما به میزان توانائی خویش، اقدامی ننمایم و موفقیت جز به لطف پروردگار نباشد، و تنها بر او تکیه نموده و کار خود را به آن یگانه می سپارم و به سوی او، روی می نمایم. (هود – ۸۸)
انما خرجت لطلب الاصلاح فی امه جدی، ارید ان امر بالمعروف و انهی عن المنکر
هدف من اصلاح فسادهائی است که در امت جدم بوقوع پیوسته، و اراده ام بر ادای امر به معروف و نهی از منکر است.
(قسمتی از نامه امام حسین علیه السلام به محمد حنفیه)
شورای مرکزی جامعه زنان انقلاب اسلام
